گزارش تصویری اگروفودنیوز از مراسم ترحیم استاد شاهرخ ظهیری

مراسم ترحیم استاد شاهرخ ظهیری در روز دوشنبه ۲۶ فروردین با حضور تعداد قابل توجهی از کارآفرینان و نام آوران صنعت غذا ، مسئولین دولتی و تشکلها برگزار شد

 

به گزارش پایگاه خبری صنعت غذا و کشاورزی (اگروفودنیوز) در این مراسم حضور افراد و چهره هایی چون مجتبی خسروتاج، ولی االه افخمی (رئیس اسبق سازمان توسعه و تجارت)، صافدل، نوابی، مهندس ابوئی مهریزی که همگی از معاونین نه چندان دور وزارت صنعت بودند و همچنین حضور شافعی، خاموشی، عسکراولادی، نهاوندیان، میرمحمدصادقی، خوانساری، راسخ و… از اتاق بازرگانی صنعت و معدن و تجارت ایران و حضور همگی تشکل ها از انجمن علوم و صنایع غذایی ایران با حضور دکتر محمد حسینی، دکتر محمد حسین عزیزی، مهندس مهدی انصاری، ابراهیم خطیبی، شافعی نیا، دکتر شریفی آل آقا، دکتر پیرایش و… که در گذشته و حال از اعضای هیئت مدیره انجمن بودند و از کانون نیز محمدرضا مرتضوی، مهندس مروت پور، کاوه زرگران و فرهاد آگاهی از چهره های شاخص بودند. حضور غلامعلی سلیمانی از کاله، مرتضی سلطانی از گروه زرماکارون، یونس ژائله از شیرین عسل، محمد اسماعیل قدس از دلپذیز، کامران منزوی از مهرام و بسیار دیگری از لیدرهای صنعت غذا در این مراسم نشان از احترام خاص جامعه صنعت غذا و دولتمردان صنعتی از پدر صنایع غذایی ایران داشت.

عکسهایی از این مراسم را در ذیل می بینید : ( عکسها به روز رسانی می شود)

 




استاد شاهرخ ظهیری دارفانی را وداع گفت + مراسم تدفین

استاد شاهرخ ظهیری بنیانگذار گروه صنایع غذایی مهرام و مرد اخلاق صنایع غذایی کشور دارفانی را وداع گفت

 

به گزارش پایگاه خبری صنعت غذا و کشاورزی (اگروفودنیوز)، شاهرخ ظهیری در صبح پنج شنبه ۲۲ فروردین در سن ۸۹ سالگی دارفانی را وداع گفت . ظهیری بنیانگذار و موسس شرکتهایی نظیر مهرام، سرکه وردا ،آب معدنی زلال و… بود و کمک شایانی به پیشرفت صنعت غذای کشور داشت

مراسم وداع با این چهره ماندگار روز جمعه ۲۳ فروردین ساعت ۱۰ صبح در آرامگاه خانوادگی کمالی یزدی شماره ۱۲۹۵ جنب قطعه هنرمندان بهشت زهرا  می باشد

 

همچنین مراسم ترحیم استاد شاهرخ ظهیری  روز دوشنبه ۲۶ فروردین در مسجد جامع شهرک غرب در میدان صنعت برگزار می شود

 

پایگاه خبری اگروفودنیوز و ماهنامه کارآفرینی و صنعت غذا این مصیبت را به جامعه صنعت غذا و خانواده آن مرحوم تسلیت می گوید.

 

آخرین گفتگوی اگروفودنیوز با شاهرخ ظهیری را اینجا بخوانید و روی این لینک کلیک کنید




بنیانگذار گروه صنایع غذایی مهرام : شرط های سخت دولت انگیزه صادرکنندگان را کمرنگ می کند

در حال حاضر ضربه‌ای که برندهای صادراتی مواد غذایی ایران از مقررات دست و پاگیر متحمل می‌شوند از تحریم‌ها بیشتر است.

 

به گزارش پایگاه خبری اگروفودنیوز؛ بنیانگذار و مدیر عامل گروه صنایع غذایی مهرام عنوان کرد: بیش از ۴۸ سال است که در صنایع غذایی ایران فعال هستم و در این مدت تولد و مرگ بسیاری از برندهای مواد غذایی را دیده‌ام. برخی از برندها حتی به بازارهای بین‌المللی پا گذاشته‌اند و برای خود یک بازار جذاب و دائمی ایجاد کرده‌اند. برندهای ایرانی که در عرصه رقابتی بین‌المللی خواهان دارد. شاهرخ ظهیری این موضوع برای ایران یک افتخار است که درآمدزایی ارزی نیز به همراه دارد. اما چطور می‌توان بازار جهانی را حفظ کرد و به مرگ برندهای ایرانی دامن نزد؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد که حفظ برندها در فضای رقابتی بین‌المللی و مشهور شدن آن دو شرط دارد. شرط اول استمرار صادرات است. اینکه حفظ بازار بین‌المللی را فدای سیاست‌های داخلی و تأمین نیاز داخلی از محل تولید درون مرزی نکنیم. شرط دوم، تدوین قوانین و مقررات تشویق‌کننده به‌جای قوانین بازدارنده است. متأسفانه مقررات و قوانینی که دولت وضع می‌کند در بسیاری از موارد موجب مرگ برندهای بین‌المللی صنایع غذایی ایران می‌شود. برای مثال این اواخر با کمبود گوجه فرنگی و مشکلات بسته‌بندی، دولت صادرات رب گوجه‌فرنگی را ممنوع کرد. این موضوع ضمن بدنامی برندهای صادراتی این محصول، در نهایت به مرگ آن برند در عرصه جهانی ختم خواهد شد.
شاهرخ ظهیری همچنین در این خصوص اظهار کرد: در حال حاضر ضربه‌ای که برندهای صادراتی مواد غذایی ایران از مقررات دست و پاگیر متحمل می‌شوند از تحریم‌ها بیشتر است. تولیدکنندگان چندان نگران تحریم‌ها نیستند؛ چراکه درهای بازارهای جهانی به روی محصولات مرغوب ایرانی باز است. برای مثال دنیا پسته و زعفران ایران را به‌خوبی می‌شناسد و درباره این دو محصول می‌داند کدام برند کیفیت بالاتری دارد؛ یا می‌داند که محصولات غذایی حلال ایران با کدام برند قابل اطمینان است. از این‌رو از خرید آنها استقبال می‌کند. چندی پیش در سفری که به عراق داشتم از نزدیک ملاحظه کردم که چقدر این کشور خواهان خرید محصولات غذایی ایران بویژه محصولات لبنی است و تولیدات ایرانی را مرغوب و قابل اطمینان می‌داند.
اما در همین حال می‌بینیم که دولت شرط‌های سختی را برای صادرکنندگان وضع می‌کند که با وجود بازار بین‌المللی انگیزه صادرکنندگان کمرنگ می‌شود. نظیر اینکه صادرکننده باید محصول تولیدی را با قیمتی رقابتی در دنیا بفروشد اما ارز حاصل از صادرات را با نرخ معین وارد سامانه ارزی تعیین شده، کند. این موضوع بدون در نظر گرفتن هزینه‌های صادرات، شرایط رقابت را برای تولیدات ایرانی سخت می‌کند. از این رو است که تأکید دارم باید در قوانین و مقررات مربوط به برندهای صادراتی تجدیدنظر و مصلحت‌اندیشی شکل گیرد.
این موضوع در مورد کالاهای بادوام نیز صادق است. تا زمانی که قوانین و مقررات مربوط به تولید جنبه تشویقی نداشته باشد و همین‌طور حمایت جدی از برندها صورت نگیرد، باید منتظر مرگ برندهای ایرانی باشیم. این موضوع در مورد برندهای نوپا اهمیت بیشتری نیز دارد. برای شکل‌گیری یک برند جهانی باید از وضع قوانین و مقررات لحظه‌ای خودداری کرد. از آن سو تولیدکننده نیز باید با ارتقای کیفیت و کاهش هزینه تمام شده تولیدات و استمرار در صادرات به روند شکل‌گیری برند مطرح ایرانی کمک کند. دستیابی به این هدف حتی در دوران تحریم نیز ممکن خواهد بود، هرچند که در دوره تحریم شرایط عادی نیست اما برندهای توانمند در شرایط سخت هم از فشارهای خارجی مصون می‌مانند. فقط باید برای این آرمان ریل‌گذاری صحیح صورت گیرد.

شاهرخ ظهیری/ مشاور رئیس اتاق بازرگانی تهران




گزارش تصویری ازجلسه top 10 و بزرگان صنایع غذایی کشور

جلسه برترین های صنایع غذایی کشور با میزبانی غلامعلی سلیمانی (موسس و رئیس هیئت مدیره شرکت کاله) برگزار شد

 

به گزارش اگروفودنیوز این جلسه به طور مرتب و در سال ۴ بار با حضور مدیران و پدیدآورندگان برندهای برتر صنایع غذایی با هماهنگی دکترمحمد حسینی (بنیانگذار و عضو هیئت مدیره انجمن علوم و صنایع غذایی ایران ) برگزار می شود . در جلسه شب گذشته( هفتم مهر نود و هفت ) که اینبار با میزبانی غلامعلی سلیمانی موسس و مالک شرکت کاله برگزار شد ، آقایان دکتر محمد حسینی (انجمن صنایع غذایی)، شاهرخ ظهیری( موسس مهرام)، غلامعلی سلیمانی( مالک و موسس گروه سولیکو)،مرتضی سلطانی(موسس و رئیس گروه صنعتی و پژوهشی زر)،مجید راهب (مالک گروه صنعتی راهب ،  شرکت ایران گلاب و …)، حمید فهندز سعدی( ریاست گروه یک و یک)،قدس ( رئیس شرکت دلپذیر)، یونش ژائله ( موسس و ریاست گروه صنایع غذایی شیرین عسل) ، اسدالله عسگراولادی (صادرکننده برتر ملی و ریاست شرکت حساس)، احمد فتح الهی (ریاست شرکت سبزی ایران) ، امیر شقاقی ( ریاست گروه شیرین نوین)، ابوالفضل پایداری( عضو هیئت مدیره گروه صنایع غذایی میهن)،علی شریعتی مقدم (مدیرعالی گروه بین الملل نوین زعفران) و مهندس مودودی ( معاون کل سازمان توسعه و تجارت ایران ) حضور داشتند .

گفتنی است میزبان جلسه آتی این مراسم اسدالله عسگراولادی خواهد بود.

اگروفودنیوز شما را دعوت به دیدن  گزارش تصویری این مراسم میکند . برای دیدن وضح هر عکس کافی است روی آن عکس کلیک کنید .




شاهرخ ظهیری:تاریخ‌مصرف قانون صنعت غذایی گذشته است

شاهرخ ظهیری، پیشکسوت حوزه صنایع غذایی می‌گوید: مهم‌ترین مانع حوزه کسب‌وکار در ایران تعدد قوانین یا ضعف قانون است. صنایع غذایی ما به دلیل قیمت‌گذاری دستوری، از رقابت در صادرات بازمی‌مانند.

به گزارش  اتاق ایران، بانک جهانی گزارش سال ۲۰۱۸ محیط کسب‌وکار کشورها را منتشر کرد؛ در این گزارش رتبه ایران با ۴ پله کاهش به رتبه ۱۲۴ از میان ۱۹۰ کشور رسیده است.

شاهرخ ظهیری، پیشکسوت حوزه صنایع غذایی، مهم‌ترین مانع حوزه کسب‌وکار در ایران را تعدد قوانین یا ضعف قانون می‌داند.

او درباره موانع محیط کسب‌وکار در حوزه صنعت غذایی می‌گوید: «صنایع غذایی در حقیقت سه مانع عمده و کلی دارد که این مشکلات به‌طور مستقیم بر محیط کسب‌وکار این صنعت اثرگذار است.»

عضو هیات نمایندگان اتاق تهران مشکل اول صنایع غذایی را قیمت دستوری می‌داند: «وقتی دولت برای محصولات کشاورزی، قیمت معین نمی‌کند، و صنعت بر اساس نرخ روزِ متغیر، محصولات کشاورزی را می‌خرد ولی بعد از فرآوری، سازمان حمایت از مصرف‌کننده و تولیدکننده قیمت دستوری معین می‌کند، نتیجه آن ورشکستگی صنعت غذایی است»

او ادامه می‌دهد: «صنایع غذایی ما به دلیل قیمت‌گذاری دستوری، از رقابت در صادرات بازمی‌مانند.»

ظهیری به مصداق مشکلات حوزه صنعت غذایی اشاره می‌کند: «برای همین است نصف ظرف ماست خالی است، یا رب رقیق به دست مشتری داده می‌شود. یا صنعت غذایی با این مشکلات توان رقابت خود را با کالاهای مشابه از دست می‌دهد.»

او معتقد است: «با حذف قیمت دستوری قیمت و کیفیت محصولات بهتر می‌شود؛ در عین کسب و کار هم رونق و سامان می‌گیرد.»

مشکل دوم محصولات صنایع غذایی به گفته ظهیری، به حوزه بانک‌ها برمی‌گردد. در قانون رفع موانع تولید، برای تأمین سرمایه در گردش صنعت غذایی، طبق ماده ۲۱ قانون رفع موانع تولید باید بانک‌ها بخشی از سرمایه این واحدها را تأمین کنند. اما متأسفانه بااینکه اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران به اجرای این قانون توسط بانک مرکزی اصرار کرده ولی در عمل اتفاقی نیفتاده است.

عضو هیات نمایندگان اتاق تهران می‌گوید: نداشتن قانون در صنایع غذایی مشکل جدی دیگری در این حوزه است؛ قانون صنعت غذایی مربوط به سال ۱۳۴۶ است. یعنی تاریخ‌مصرف این قانون گذشته است. »

او ادامه می‌دهد: «اتاق تهران مشکلات این قانون را بازنگری کرده است.در این بررسی قانون پیشرفته صنایع غذایی آمریکا را ملاک این تغییر قرار داده شده است. مثلاً در قانون صنعت غذایی ما، به غذای حلالی اشاره‌ای نشده است. اگرچه خوردن این غذاها طبق دستور شرعی مشکل دارد ولی ازنظر قانونی فرد مجرم نیست. دو سال از این بازبینی گذشته است ولی وزارت بهداشت و درمان این لایحه را به مجلس نفرستاده است.»

او ادامه می‌دهد: «این سه اشکال بزرگ و مهم حوزه صنعت غذایی است. باید توجه داشت که صنعت غذا امروز نقش بزرگی در صادرات و جایگاه صنعت دارد که جامعه را از خطرات بسیار زیادی حفظ می‌کند.» به گفته ظهیری

اتحاد جماهیر شوروی وقتی مجبور شد گندم موردنیاز خود را از کانادا، آمریکا و استرالیا تهیه کند، شکست خورد. اوتاکید می‌کند: «صنعت غذایی از صنایع استراتژیک است و باید موانع محیط کسب‌وکار این حوزه رفع شود.»




گفتگوی اگروفودنیوز با مهندس شاهرخ ظهیری، بنیانگذار شرکت مهرام

به گزارش اگروفودنیوز، شاهرخ ظهیری در سال ۱۳۰۹ در ملایر بدنیا آمد وی موسس و بنیانگذار شرکت مهرام است و سالها ریاست کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی و خزانه دار اتاق بازرگانی ایران را بعهده داشت، ظهیری هم اکنون بعنوان مشاور در اتاق بازرگانی ایران مشغول می باشد.

هنگامی که وارد اتاق کار مرد خستگی ناپذیر صنعت غذا شدیم با رویی باز و گشاده، چون همیشه، پذیرای ما شدند. گپ و گفت کوتاهی با ایشان داشتیم که در زیر می خوانید:

  • جناب ظهیری وضعیت صنعت غذا در کشور را چگونه ارزیابی می کنید ؟

اهمیت صنعت غذا بر کسی پوشیده نیست. چهار سال پیش فائو همایشی با حضور سران همه ی کشورها با موضوع گرسنگی و غذا برگزار کرده بود. در این همایش عنوان شد که یک ملیون و چهارصد گرسنه وجود دارد. البته با اقداماتی که در سالهای اخیر سازمان ملل انجام داده است ۲۰۰ ملیون نفر از این تعداد کاسته شده است. خطر گرسنگی از بمب اتم هم بیشتر است یعنی اگر گرسنگی در دنیا حاکم شود دیگر نمی توان جلوی آن را گرفت.

اتحادیه جماهیر شوروی وقتی فروریخت که گندمش را از استرالیا و آمریکا خرید. بنابراین باید به موضوع غذا اهمیت داد.

در ایران خوشبختانه صنایع غذایی بسیار پیشرفت کرده است ولی متاسفانه دولت آنچنانکه باید و شاید به آن توجه نمی کند.

  • مشکلات موجود در صنعت غذا در کجا می بینید و پیشنهاد حضرتعالی برای رفع موانع چیست ؟

چهار مشکل را عنوان می کنم که اگر این مشکلات رفع شود، آن موقع امتیازاتی حاصل می گردد.

مشکل اول، وزارت صنعت، معدن و تجارت، برنامه راهبری ای را تدوین کرده است که در آن از هفت صنعت نام برده ولی اسمی از صنعت غذا نیست. در این برنامه راهبردی به این صنایع توجه شده است : ۱- صنعت خودرو، ۲- صنعت فولاد، ۳- صنعت نساجی و پوشاک، ۴- صنعت سیمان، ۵- صنعت دام و طیور، ۶- صنعت لوازم خانگی و ۷- صنعت کاشی و سرامیک

جای صنعت غذا با اهمیت فراوانی که دارد در این بین خالیست. البته با توجه به صحبتهایی که شده است مسئولین امر قول اصلاح آن را داده اند.

مسئله دومی که در صنعت غذا وجود دارد قانون آن است. قانون صنعت غذا برای سال ۱۳۴۶ است و تاریخ مصرف آن تمام شده است.

با تحولاتی که صورت گرفته است و جامعه روز به روز به سمت جلو حرکت میکند، ما باید وارد تجارت جهانی شویم و خواهیم شد. نمی توانیم با این قانون امور را پیش ببریم. البته اتاق بازرگانی اقداماتی در خصوص تغییر قانون انجام داده است و قانون جدیدی را تدوین نموده ایم.

سومین مطلب سرمایه در گردش است. صنعت غذا با سایر صنایع فرق می کند. مثلاً اگر فرض کنید شما یک کارخانه کولرسازی دارید، می توانید مواد اولیه لازم از جمله ورق، حلب، دینام و … را به صورت قسطی و در تمام طول سال بخرید. ولی در صنایع غذایی وقتی که کشاورز محصولش را در کارخانه می گذارد آخر هفته پولش را طلب می کند.

در تمامی دنیا صنایع غذایی از کمکهای بانکی استفاده می کنند. قانون رفع موانع تولید در این زمینه وضع شده است. ماده ۲۱ این قانون در مورد سرمایه در گردش است که می گوید حساب بانکی مشترکی به نام رئیس شعبه و صاحب کارخانه باز شود، پول لازم برای خرید مواد اولیه از این حساب که بانک آن را پرداخت می کند برداشت شود و پول فروش نیز به این حساب واریز شده و بانک پولی را که ابتدا گذاشته بود بردارد. متاسفانه با اینکه ما از طریق اتاق بازرگانی فشار آوردیم و این قانون از طرف بانک مرکزی به تمام بانکها ابلاغ شد اما هیچکدام از بانکها آن را اجرا نکردند.

چهارمین اشکال قیمت دستوری است. قیمت محصولات کشاورزی را هرچه کشاورز تعیین کند شما باید بپردازید ولی به محض آنکه در قوطی شد بایستی به قیمتی که سازمان حمایت تعیین کرده است بفروشید.

با قیمت دستوری کیفیت یا کمیت محصول کاهش می یابد. با این محصول نمی شود صادر کرد و در تجارت جهانی رفت. اگر رقابت باشد، خود تولیدکنندگان قیمت را پایین می آورند. تا این لحظه بزرگترین ضربه ای که به صنعت غذا زده شده است همین قیمت دستوری است.اگر این لغو شود و قیمت از روی کالاها برداشته شود، آن وقت مسلم بدانید تمام کارخانه ها با ظرفیت کامل کار می کنند پس اشتغال ایجاد می شود. همچنین برنامه های کشاورزی معین می شود. یعنی کشاورز قبل از اینکه بکارد جنسش را فروخته است.

اگر این مشکلات رفع شود صنعت غذا می تواند در دنیا حرف برای گفتن داشته باشد. ما هم در اتاق سعی داریم تا این مشکلات را برطرف کنیم.

  • نقش تشکل های صنایع غذایی در سیاست گذاری و کمک به این صنعت تا چه حد است؟

خوشبختانه اتاق سعی و کوشش خود را می کند اما به هر حال دولت باید به کمک بخش خصوصی بیاید و تفکر بازرگان بودن را از خود دور کند. مثلاً وزارت بازرگانی می گوید ما برای شب عید پرتقال انبار می کنیم. در صورتیکه خود کشاورز می داند برای شب عید باد پرتقال را در سردخانه نگهداری کند. بخش خصوصی خودش کارش را انجام می دهد. وقتی دولت در هر کاری دخالت می کند نتیجه اش همین گرفتاریها می شود.

  • آیا وعده های دولت برای دوران پسا تحریم در خصوص صادرات و واردات عملی شده است؟

صنایع غذایی و تبدیلی بخش کشاورزی بهترین صنعت برای صادرات می باشد. الان رب ایران از لحاظ طعم و مزه جزء بهترین های دنیا است. دولت باید بستر این کار را آماده کند.

به طور مثال دولت اکنون قرارداد خرید ۱۱۶ فروند هواپیمای ایرباس را بسته است. می توانست از این تعداد تنها ۱۶ هواپیما باری بخرد. آن وقت می توانستیم گل خود را که روسیه بسیار مشتاق آن است، شب بار زده و صبح در مغازه های مسکو باشد. همینطور اگر دولت بگوید ما برای صادراتمان سی درصد تخفیف می دهیم، صادرات رونق می گیرد.

سال گذشته که روابط ترکیه با روسیه کم شد، روسیه به طرف ما آمد ولی با کمال تاسف ما کاری نکردیم. روسیه خواهان ۱۰ ، ۲۰ کانتینر ، شاید هم بیشتر، از گوجه فرنگی بود. ما باید گوجه فرنگی را با کامیون معمولی به آستارا می آوردیم و از آنجا به کانتینرهای سردخانه دار روسی منتقل می کردیم. این موضوع باعث خسارت به محصول و معطلی زیاد می شد. اگر به جای قرارداد خرید صد هزار ماشینی که دولت با فرانسه بست، سه یا چهار هزار کامیون سردخانه دار هم می خریدند، این مشکلات پیش نمی آمد.

بنابراین دولت آن قدری که به واردات علاقه دارد به صادرات علاقه مند نیست. در حالی که اکنون لازم است دولت در امر صادرات بیشتر کمک و تشویق کند و برنامه ریزی انجام دهد و سرمایه دار خود می داند چه کار کند.

  • بسیاری از تولیدکنندگان عنوان می کنند که قیمت تمام شده محصولات ما بیشتر از دیگر رقبای جهانی است . بنابراین اگر تشویقات و کمکهای دولت نباشد، به رغم زمینه سازی های دیگر امکان صادرات وجود ندارد. نظر شما در این زمینه چیست؟

کشورهایی مانند چین برای صادرات سوبسید می دهند ولی در برخی کشورها قیمت ها به قدری پایین است که نیاز به کمک دولت نیست.

در فصل تولید، محصولات کشاورزی ما قیمت بسیار پایینی دارند و اگر دولت وسایل حمل و نقل را آماده کند و برای آن سوبسید دهد مسلماً قیمت تمام شده بسیار کمتر می شود و قابل رقابت می باشد و می تواند بازار خود را پیدا کند. بنابراین دولت باید اشکالات اساسی را حل کند.

 




کوتاه و خواندنی از خاطرات شیرین کارآفرینان صنایع غذایی ایران در گفتگو با صنعت غذا

به مناسبت فرا رسیدن سال نو بر آن شدیم تا خاطرات شیرین برخی از کارآفرینان صنایع غذایی کشور را منتشر کنیم

مهندس احمد فتح الهی ( رئیس هیئت مدیره شرت سبزان )

با سلام و ارادت خدمت دوستان و همکاران محترم

بهترین خاطره من در سال ۹۵ در دو بخش خلاصه می شود :

  • بازدید من از دو کارخانه تولید مواد غذایی در کشورآلمان است که یکی از آنها تولید محصولات غذایی برای انسانها و دیگری تولید محصولات غذایی برای حیوانات بود . در بازدیدم از این دو کارخانه سوالی از مدیران آنها به ذهنم رسید که برایم جالب بود بدانم که به چه وسیله و سازمانی تولیدات کنترل می شود که غذای سالم به بازار عرضه کنند. مدیر کارخانه ای که غذای انسانی تولید می کرد گفت که ما تحت کنترل هیچ سازمانی نیستیم چرا که خود مصرف کنندگان هستند که روی ما کنترل دارند و نظر آنها برای ما ملاک تولید است و می توانند ایراد بگیرند و اظهار نظر نمایند که محصولات ما از نظر کیفیت خوب است یا قابل قبول نیست . مدیر کارخانه ای که غذای حیوانی تولید می کرد گفت که ما از طرف سازمانهای ذیربط کنترلهای سختی می شویم چرا که حیوانات زبان سخن ندارند و نمی توانند از کیفیت محصولات ما ایراد بگیرند .
  • انتخاب بنده به عنوان کار آفرین برتر در عرصه صنایع غذایی در اولین همایش ملی کشاورزی و کار آفرینی در دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس است.

 

مهندس محمد کریمی (مدیر عامل شرکت ماسترفوده ، بایودنت ) :

بهترین خاطره من در سال ۹۵، استقبال بیش از انتظار بازرگانان خارجی از غرفه ماسترفوده در نمایشگاه ISM آلمان بود. با توجه به کیفیت بالای محصولات، از بیش از ۴۵ کشور تقاضای همکاری داشتیم. جالب است بدانید بسیاری از بازرگانان نمی توانستند باور کنند که یک شرکت ایرانی می تواند محصولاتی در این سطح کیفی تولید نماید.

محمد عصارزادگان ( مدیرعامل گروه صنایع غذایی جرعه ):

زندگی ماها همه اش خاطره است و من با خاطراتم زندگی می کنم ولی بهترین آن روز ٩۵/١١/١٢ بود که عزیزانمان در اتاق بازرگانی اصفهان آئین  تجلیل  از  اعضا  هیات نمایندگان ادوار  اتاق بازرگانی ، صنایع، معادن، کشاورزی اصفهان را از صمیم قلب بر گذار نمودند چون بها دادن به زحمات افراد در گذشته که برای جامعه خود در هر بخشی مثمر ثمر بوده اند فرد را جوان و پر انرژی تر جهت ادامه اهداف مثبت برای جامعه خود می کند به امید اینکه تمام دست اندرکاران زحمات و ایثار افراد را در تمامی بخشها به معنی واقعی بها دهند تا سیر سعودی در تمام مراحل تولید، صنعت، بازرگانی، امینیت حاکم باشد ان شاالله

دکتر مهدی کریمی تفرشی، مدیر عامل شرکت گلها :

در میان تمام افتخاراتی که اینجانب به لطف خداوند متعال کسب نمودم کسب عنوان سفیر غذای سالم که امسال مفتخر به دریافت آن شدم به دلیل اینکه از طرف یک NGO حامی بیماران هموفیلی که با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می کنند و در جهت خدمت به این عزیزان به اینجانب اعطا شده حلاوت و شیرینی خاصی داشت و مسئولیت سنگینی بر دوش اینجانب نهاد که امیدواریم به یاری خداوند متعال بتوانیم گامی در جهت بهبود وضعیت این بیماران و ایجاد فرهنگ حمایت و خدمت رسانی به تمامی بیماران و کسانی که به کمک و حمایت ما نیاز دارند برداریم.

مرتضی سلطانی، رئیس هیئت مدیره گروه صنعتی زر:

بهترین خاطره من در سال گذشته افتتاح پالایشگاه غلات توسط رئیس جمهور و کلنگ زنی کانفکشنری توسط ایشان بود.

دکتر محمد  حسینی ( موسس انجمن علوم و صنایع غذایی) :

بهترین خاطره من در سال نود و پنج در صنعت غذا جلسه برترین های صنایع غذایی بود با حضور تن تاپ صنعت غذا درهتل اسپیناس که پذیرایی هتل بسیار بد بود و باعث جوک و خنده حضار گردید.

دکتراحمدی ( مدیرعامل شرکت صنایع غذایی مهنام و نایب رییس انجمن آبمیوه و کنسانتره) :

دهه شصت وقتی من در صنایع غذایی آستان قدس رضوی کار میگردم یک انجمن مسئولین کنترل کیفی در خراسان تشکیل شد که من را هم به عنوان اولین رئیس آن انتخاب کرده بودند. یک روز یک خانم مهندس جوان مراجعه کرد و گفت من در یک کارخانه کمپوت سازی کار می کنم و مسئول فنی هستم به حاج آقا صاحب کارخانه گفتم اجازه میدهد pH محصول را که خیلی بالا است بیاورم پایین؟

ایشان هم میگویند اشکال ندارد اگر دستتان نمیرسد بگویید کارگر انبار نردبان بگذارد برایتون بیاورد پایین!

 

مهندس شاهرخ ظهیری ( موسس گروه صنایع غذایی مهرام):

همیشه هنگامی که به شهرستان ها می رفتم، به فروشگاه ها مراجعه می کردم تا ببینم محصولات مهرام در چه وضعیتی می باشد.

یک بار که به شمال رفته بودم، از فروشنده یکی از مغازه ها پرسیدم : ” آقا ببخشید مهرام دارید؟” فروشنده گفت : “بله” اما من هر چه توی یخچالش را نگاه هکردم چیزی ندیدم. گفتم : “خوب یه شیشه بدید.” ایشان هم یک شیشه سس بیژن به من داد. گفتم : ” ببخشید این مهرام نیست.” گفت : ” اگه من فروشنده ام می گم این مهرامه.” گفتم : ” آخه حرف شما درست ولی من سالیان سال دارم مهرام می خرم. در شیشه هاش زرده و روش به فارسی نوشته مهرام ” کنار دست فروشنده آقایی نشسته بود و با هم صحبت می کردند. فروشنده گفت : ” بابا من از دست این مشتریا کلافه شدم. هر وقت مهرام میارم میگن بیژن می خوایم. هروقت بیژن می یارم مهرام می خوان. بابا اینا هر دوش یه آشغاله! ”

 

دکتر قدوسی ( مدیرعامل شرکت پگاه گلپایگان) :

در سال ۹۵ مجموعه ما به کمک دوستان و تیم مدیریتی موفق شدیم که وفیقات کشوری زیادی را داشته باشیم از جمله اینکه موفق شدیم واحد برتر غذا و دارو در استان اصفهان شویم و همچنین از وزیر بهداشت آقای دکتر هاشمی بابت تولید مجصولات سلامتی بخش پنیر پروبیوتیک و پنیر کم نمک تندیس سیب سبز را اخذ کنیم و به کمک مدیرانمان به ویژه واحد R&D موفق شدیم محصولات سلامتی بخشی را تولید کنیم که هدف گذاری آن سلامت آحاد مردم است از جمله سس لبنی، پنیر پروبیوتیک تک نفره که محصولاتی است که به کمک واجد تحقیق و توسعه ما به مرحله تولید رسیده و به بازار عرضه شده است.

 

مهندس علی شریعتی مقدم( مدیر عامل گروه بین المللی نوین عفران):

یکی از بهترین خاطرات در رابطه با صنعت غذا داشتم مربوط می شود به دیداری که با اساتید و سروران خودم، آقای دکتر سلیمانی، مدیر محترم کاله، آقای ژائله، آقای سلطانی و سایر عزیزان و اینکه موفق شدند که به عنوان مشاور بخش صادرات انتخاب شوند و دیدارهایی که داشتیم، پیش جلسه ای که در سازمان توسعه و تجارت در دفتر آقای خسروتاج داشتیم و چند جلسه دیگر و دیدارهای دوستانه در جهت همکاری با یکدیگر و همفکری و تفکر اینکه بتوانیم بخش صنعت غذا و مدیریت صادرات و هولدینگ صادراتی و ایجاد فروشگاه های زنجیره ای امکان سنجی بکنند. همکاری ما افتخاری است برای من. حضور و وجود دوستان و همراهیشان از بهترین خاطراتم است.

در بخش مواد غذایی و شرکت نوین زعفران هم می توان به حضور بسیاری از دوستان در افتتاحیه دفتر تهران اشاره نمود که بعد از مدتی مشتریان و طرفداران نوین زعفران پل ارتباطی در پایتخت ایران پیدا کردند و فرصتی به دست آوردیم که بتوانیم به خواسته ای که آنها داشتند احترام بگذاریم و خوشبختانه در همین مدت کم هم توانسته ایم به تمام اهدافی که داشتیم حتی بیش از تصور و محاسبه خودمان برسیم. تمام جاهایی اعم از فروشگاه های زنجیره ای و سایر مشتریان توانسته جای خودش را باز بکند و برای معرفی زعفران در مجتمع پالادیوم نیز  پروموشن خیلی قوی را شروع کرده ایم.




گفتگو با شاهرخ ظهیری بنیانگذار شرکت های مهرام ، سرکه وردا ، آب زلال و . . .



بیوگرافی کوتاه از استاد شاهرخ ظهیری :

در سال ۱۳۰۹ در شهر ملایر متولد شدم. پدرم اهل ملایر و مادرم اهل تهران بود.تا سن ۲ سالگی در ملایر زندگی کردم و بعد از آن هم بهتهران امدیم دو سالی هم در تهران بودیم که بعد به خاطر شغل پدرم از سن ۴ سالگی به مدت ۱۲ سال در شهر مذهبی قم ساکن بودیم و من دوره دبستان و دبیرستان را در همان شهر سپری کردم.

از چه سنی شروع به کار کردید و علت اینکه شروع به کار کردید چه بود ؟

سه ماه مانده بود که ۱۸ سالم بشه ، سال پنجم دبیرستان بودم که پدرم براثر ابتلا به بیماری سل در گذشت. در آن زمان دانش آموزان تا پنجم دبیرستان با هم تحصیل میکردند اما از سال ششم دبیرستان تحصیلات به سه رشته ریاضی – ادبی و طبیعی تقسیم می شد و من هم چون علاقه به شعر و ادب داشتم در رشته ادبی به ادامه تحصیل پرداختم وچون فرزند بزرگ خانواده بودم و مجبور بودم خرج مادر- خواهر و برادر کوچکترم را بدهم شروع به کارکردم.

اولین شغل شما چه بود و اولین درامد شما چقدر بود ؟

همانجور که گفتم سال پنجم دبیرستان بودم که پدرم فوت کرد و بعد از ان من کفیل خانواده شدم وبا استفاده از معاقی کفالت سربازی وبا مدرک تحصیلی پنجم دبیرستان به استخدام اداره فرهنگ قم ( آموزش و پرورش امروزی ) درامدم و به عنوان معلم دبستان در دبستان قاضی سعید قم به تدریس مشغول شدم . اولین حقوق آموزگاری من ۶۴ تومان بود که بعد شد ۱۵۰ تومان وبعد از گرفتن لیسانس تقریبا ۲۵۰ تومان شد.

لیسانس را در چه رشته ای گرفته اید ؟

من وقتی دبیرستان خود را تمام کردم در کنکور ورودی رشته حقوق دانشگاه تهران شرکت کردم وقبول شدم وحال مجبور شدم درقم تدریس کنم و در تهران نیز درس بخوانم.

چطور وقت خود را برای انجام دو کار تنظیم کردید ؟

در ان زمان برنامه تحصیلی دانشگاه شامل دو گروه درسی بود یک سری درسهایی بود که دانشجویان باید حتما سر کلاس حضور داشتند ولی بعضی از درسها اجباری نبود که دانشجو سر کلاس باشد.من هم در سال اول ورود به دانشگاه حقوق درسها را طوری انتخاب کردم که سه روز هفته در سر کلاس دانشگاه باشم وبقیه روزها برای تدریس در قم باشم و بعدها انتقالی گرفتم وبه کرج آمدم برای نزدیکی راه وبعد هم خود را به قلهک منتقل کردم ودر مدارس انجا تدریس میکردم.

آیا شما تجربه فروشندگی هم داشته اید ؟

بله ،من همزمان که در دبیرستان قلهک تدریس میکردم در یک فروشگاه منسوجات هم مشغول به کار شدم.

چه چیزی باعث شد که شما وارد این حرفه شوید و شغل دوم برای خود انتخاب کنید ؟

شاید یکی از عواملی که سبب شد علاوه بر اشتغال به حرفه معلمی شغلی به اصطلاح بازاری برای خود انتخاب کنم نگرانی های ناخوداگاهی بود که از اینده زندگی خود به عنوان یک معلم داشتم و امروز که به گذشته نگاه میکنم می بینم تصمیم درستی برای امروز خودم گرفته ام.

چطور وارد این حرفه شده اید ؟

من در فروشگاه منسوجات کارخانه درخشان یزد در مقابل سبزه میدان به وسیله رابطه صمیمانه یکی از بستگانم با مدیر آنجا مشغول به کار شدم . اولین روزی که به فروشگاه برای کار رفتم یک چهار پایه به من دادند و من در گوشه ای از فروشگاه روی آن نشستم و رفت و امد مشتریان را نگاه میکردم . مدتی گذشت من احساس کردم به خاطر آن رابطه ی دوستانه این شغل روی چهار پایه نشینی در فروشگاه را برای من در نظر گرفته است . چون امور فروشگاه به صورت کاملا سنتی اداره می شد و به وجود یک جوان تحصیل کرده در فروشگاه نیازی نبود اما من تحت تاثیر همان غریزه ذاتی که حاضر به درجا زدن وبی تفاوت بودن نبودم تصمیم گرفتم چنین نیازی را در فروشگاه نسبت به خود به وجود آورم . در فروشگاه تعدادی فروشنده بودند که پارچه ها را متر میکردند وبه مشتری میدادند . یک حسابدار یا میرزا هم بود که بیجک یا به اصطلاح امروزی فاکتور فروش مینوشت ویک صندوقدار هم بود که متصدی دریافت پول پارچه از خریدار بود . در ظاهر مشکلی نبود ولی شب به هنگام حساب و کتاب میان فروشنده – صندوقدار و حسابدار مشاجره وبگو و مگو بود این وضعیت تقریبا هر شب تکرار می شد ومن را به فکر فرو برد که راه حلی برای حل مشکل پیدا کنم . یکی از فرق های ادم تحصیل کرده با افراد عادی در همین به فکر فرورفتن ها و راه حل پیدا کردن ها است . بعد از چند روز که خوب دقت کردم متوجه شدم که اشکال اصلی سر همان شیوه فاکتور نوشتن ها است . چون قیمت ها مقطوع بود و تفاوتی در قیمت فروش پارچه ها به مشتریان مختلف وجود نداشت . دو تا فاکتور نوشته می شد یکی را میدادند به مشتری ویکی هم خود صندوقدار برمی داشت . من هم که دیدم فرصت خوبی است تا خلاقیت خود را هم به مدیر فروشگاه و هم به افرادی که در فروشگاه کار می کردند نشان دهم . یک روز نزد حسابدار فروشگاه رفتم و گفتم اگر امکان دارد یک کاربن دیگر زیر فاکتورها بگذارد تا سه عدد شوند ویکی از انها را به من بدهد ( ان موقع هم که هنوز ماشین حساب نبود وبا چرتکه کار می کردند و امکان خطا زیاد بود ) حسابدار فروشگاه علت این کار را از من پرسید ومن هم به او توضیح دادم که برای چه میخواهم آن هم قبول کرد . من هم وقتی فاکتورها را مقایسه می کردم دیدم نظم و ترتیب ندارد چون هر پارچه کد و قیمت مخصوص به خودش را داشت اما روی فاکتورها کدها به درستی و تفکیک از یکدیگر نوشته نمی شد در نتیجه موقع جمع بندی فروش های روزانه قیمت یک پارچه مقابل پارچه دیگری قرار میگرفت و این باعث می شد هر شب بین انها مشاجره ایجاد شود تا راز این معما را پیدا کنند . من وقتی فاکتور فروش را از حسابدار کرفتم اولین کاری که که کردم نظم و ترتیب بخشیدن به لیست فروش ها مطابق با کدهایی بود که پارچه های مختلف داشتن یعنی نشستم وبرای هر گروه از کدها لیست جداگانه ای تهیه کردم و مقدارپارچه را هم در مقابل انها نوشتم با تهیه این لیست دیگر تداخل کد وقیمت در فاکتورها به وجود نمی امد و اخر شب حساب ها بدون اشکال واختلال در اعداد وارقام بسته میشد . کاری که من کردم ظاهر چندان پیچیده ای نداشت ومن صرفا با استفاده از خلاقیت ذهنی خود و اینکه همیشه در افق آینده خود را یک کارافرین موفق می دیدم می توانستم برای ان معضل راه حل فوری پیدا کنم .

شما چه چیزی را راه حل مشکل یا مشکلات در کار میدانید ؟

راه حل بسیاری از مشکلات کار و زندگی ابتکار وخلاقیت است وگرنه کسی با اتکا به سرمایه و امکانات مادی کارافرین نمی شود و اگر هم که کارافرین بشود یقینا کارافرین موفقی نخواهد شد .

خوب سوال اصلی ، چی شد که مهرام به وجود امد ؟

من از طریق واسطه هایی که به خاطر خرید وفروش پارچه با انها آشنا شده بودم وارد تشکیلات دولتی شدم ودر یک گروه کارخانجات که مدیران ان از سران مملکتی بودند مشغول به کار شدم . به خاطر فعالیت ها وصداقت کاری که داشتم وحس اعتمادی که نسبت به من در روئسای شرکت به وجود امد مدیرعامل بخشی از این کارخانجات شدم ونیز به عنوان امین اقای دکتر بوشهری همسر اشرف پهلوی فعالیت می کردم . روئسای گروه که گروه کارخانجات ماه نام داشت به من پیشنهاد کردند چون که در گروه کارخانجات ماه کارخانه مواد غذایی وجود ندارد من این کارخانه را برای انها ایجاد کنم و من را مسئول ایجاد چنین کارخانه ای با ۲۰ درصد سهم قرار دادند ومن نیز نام مهرام را برای این کارخانه انتخاب کردم که در کشمکش ایجاد و ثبت کارخانه به خاطر مسائلی که برای دکتر بوشهری به وجود امد سران گروه تصمیم به تفکیک گروه گرفتند و طرح کارخانه موتد غذایی بی نتیجه ماند . ومن در ان زمان چون تجربه کافی را به دست اورده بودم تصمیم گرفتم به طور مستقل به همراه یکی از دوستانم شروع به کار کنم و کارخانه مهرام را با یک میلیون تومان سرمایه ایجاد کردم .

چرا اسم کارخانه را مهرام گذاشتید ؟

چون این کارخانه در گروه کارخانجات ماه قرار بود شروع به فعالیت کند پس باید نامی را انتخاب میکردم که با گروه هم خوانی داشته باشد ( اسم شرکت های دیگر گروه ماه گشت ، ماه موتور و… بود. )

آیا شما الگویی هم در کارتان داشته اید ؟

من الگوی خاصی نداشتم هر چیز خوبی را از کسی یاد می گرفتم یعنی همه کارهای مثبت افراد را میگرفتم و مجموع خوبها را پیاده می کردم این رمز موفقیت من در کار بود مثلا در ان زمان چیزی که در بازار مهم بود امانت – صداقت و درستی بود . من یک روز باید برای یکی از کارخانه ها پنبه می خریدم. برای همین به رشت رفتم ان زمان قاسم لاجوردی در رشت کارخانه پنبه داشت که بعدها از دانه ان هم روغن نباتی می گرفتند در ان زمان گروه کارخانجات بهشهر برای لاجوردی ها بود. من چک پنبه را برای پدرش بردم زمانی که انجا بودم تا چک را تحویل بدهم یک دلال به آنجا امد در ان زمان کار در بازار با دلال بود . دلال گفت:پنبه دیروز را من کیلویی ۵ ریال بیشتر فروختم که تقریبا ما به تفاوتش ۵۰۰۰ تومان می شد لاجوردی گفت:کدام پنبه ؟ دلال گفت: پنبه دیروزی ان را فروختم لاجوردی گفت : پول یا امضا گرفتی ؟ دلال گفت : نه این چک را اوردم لاجوردی گفت : من خودم ان پنبه را فروخته ام من حرف زده ام و حرف من امضای من است . من در ان موقع که جوان بودم پیش خودم گفتم پس این قضیه مهم است که حرف ادم در زندگیش امضا محسوب شود اینم یکی از دلایل موفقیتم بود و هنوزم که هنوز است حرف من امای من است .

اولین تولید کارخانه مهرام چه بود و علت این انتخاب چه چیزی بود ؟

اوج کارافرینی من در مهرام بود من تمام اموخته های خود را در مهرام پیاده کردم برای تولید به دنبال محصولی بودم که تولید محدودی داشته باشد . دران زمان هم سس مایونز در ایران تولید نمی شد و مردم هم هیچ شناختی از ان نداشتند به خاطر همین من این محصول را انتخاب کردم .

چگونه توانستید برای این محصول بازاریابی کنید و ان را به بازار معرفی کنید ؟

در ابتدا که کسیاین محصول را نمی شناخت و برای خرید ان رقبتیاز خودشان نشان نمی دادند با اینکه محصول ما در ان زمان کاملا به روز تولید می شد و تمام تجهیزات و سیستمهای مدیریتی را از خارج از کشور وارد کرده بودیم ولی به خاطر اینکه کسی ان را نمی شناخت این مسائل امتیازی به حساب نمی امد در ابتدا برای فروش دو گروه توزیع کننده و خریدار داشتیم که گروه اول جنس را در سطح شهر پخش می کردند و گروه دوم با هزینه خودمان محصول را خریداری میکردند تا مغازه داران ترغیب به خرید بیشتر از ما بشوند بعد از مدتی که کمی در بازار جا افتاده بودیم دیدم که این روش دیگر جوابگوی کار ما برای بازاریابی نیست انجا بود که مجددا به فکر راه حلی جدید افتادم و بعد از کلی فکر به این نتیجه رسیدم که به بازاریابهای شرکت بگویم در هنگام پر کردن لیست مشخصات مغازه داران تاریخ دقیق تولد انها را نیز بپرسند و من در روز تولد هر مغازه دار ویزیتور شرکت را در اغاز روز همراه با یک شاخه گل و یک کارت تبریک به مغازه می فرستادم تا تولد ان فرد را از طرف شرکت تبریک بگوید این عمل حس صمیمیت بیشتری بین شرکت و مغازه داران ایجاد کرد و باعث افزایش فروش ما شد و بعد از ان من تصمیم گرفتم محصول را به فروشگاه های بزرگ هم معرفی کنم که این باعث شد فروش ما افزایش بیشتری پیدا کند تا جایی که کارخانه ای که در اغاز یک شیشه هم فروش نداشت در سال ۱۳۷۵ روزی صد هزار شیشه سس مایونز را به فروش میرساند که باز هم این مقدار کم بود و ما شروع به افزایش تعداد کارخانه ها کردیم و کارخانه ای که با یک میلیون سرمایه اغاز به کار کرده بود به هفت کارخانه بزرگ در هفت شهر تبدیل شد .

به نظر شما راز موفقیت در چیست ؟

صداقت – مقاومت – پشتکار

اصولا هر کارافرین یک شعاری دارد ایا شما هم شعاری دارید ؟ شعار شما چیست ؟

بله یک شعار من این است :

استخوان تن من نرم شد در این گردش چرخ

تا در این کهنه سرا صاحب نامی شده ام

شعار دیگرم هم این است :

زندگی همین بود و بس ، لحظه ها را گذراندیم تا به خوشبختی برسیم ، غافل از اینکه خوشبختی همان لحظه ها بود