محمد خانمحمدی، معاونت فنی شرکت کشت و صنعت و دامپروری مغان از تحقق عینی الگوی «از مزرعه تا سفره» در این مجموعه بزرگ تولیدی خبر داد و بر نقش محوری این بنگاه اقتصادی در کاهش وابستگی کشور به واردات شکر و توسعه صادرات فرآوردههایی نظیر شیرخشک به مقاصد منطقهای تأکید کرد.
به گزارش پایگاه خبری صنعت غذا و کشاورزی (اگروفودنیوز)، محمد خانمحمدی در حاشیه بیست و پنجمین نمایشگاه بینالمللی شیرینی و شکلات تهران با معرفی ظرفیتهای این بنگاه اقتصادی اظهار داشت: شرکت کشت و صنعت و دامپروری مغان واقع در شهرستان پارسآباد استان اردبیل، بهعنوان یکی از بزرگترین مجموعههای کشاورزی، دامپروری و صنعتی کشور، در حوزههای زراعت، باغات، دامپروری و صنایع تبدیلی از جمله کارخانههای لبنیات، فرآوری میوه بهویژه زیتون، رب و قند فعالیت یکپارچه دارد.
تحقق زنجیره کامل ارزش در صنایع لبنی
خانمحمدی با تأکید بر استقرار زنجیره ارزش افزوده افزود: در بخش لبنیات، این مجموعه زنجیره کامل تولید را عملیاتی کرده است؛ بهگونهای که بخش عمده نهادههای دامی در اراضی اختصاصی تولید، تبدیل به خوراک دام و شیر خام شده و در نهایت در خطوط کارخانه لبنیات به محصولات نهایی تبدیل میشود که نمونه بارز مفهوم «از مزرعه تا سفره» به شمار میرود.
توسعه کشت چغندرقند و پیشگیری از خروج ارز
این معاونت حوزه صنایع تبدیلی درباره نقش کارخانه قند مجموعه بیان کرد: بخشی از چغندرقند مورد نیاز در اراضی مجموعه تولید میشود و در کنار آن، در چارچوب حمایت از کشاورزان بومی و کشت قراردادی، با تأمین نهادههایی چون بذر، کود و سم و خرید تضمینی محصول، چغندر کشاورزان منطقه جذب و به شکر تبدیل میشود. با توجه به سهم حدود ۵۰ درصدی واردات در تأمین شکر مصرفی کشور، این خط تولید مانع از خروج بخش قابل توجهی از منابع ارزی میشود.
صادرات شیرخشک به بازارهای منطقهای و اوراسیا
وی با تشریح دستاوردهای برونمرزی شرکت تصریح کرد: در بخش صادرات، عمده تمرکز بر ارسال فرآورده شیرخشک بوده و تاکنون این محصول بهطور پیوسته به کشورهای عراق، پاکستان و برخی بازارهای حوزه اوراسیا صادر شده است.
ترویج کشت چغندر پاییزه و بهاره در اردبیل و مغان
خانمحمدی در پایان با اشاره به برنامههای پیشرو خاطرنشان کرد: اولویت راهبردی امسال، ترویج و گسترش کشت چغندرقند بهاره در دشت اردبیل و چغندرقند پاییزه در منطقه مغان است تا با اتکا به اقلیم و پتانسیل بالای این دو دشت حاصلخیز، ظرفیت تأمین شکر داخلی ارتقا یابد و گامهای موثرتری در مسیر خودکفایی کشور برداشته شود.
