به قلم رامین امینی زارع
شاید مانند بسیاری از کشورهای جهان توسعه یافته، آینده کشاورزی آلمان نه فقط در مزارع، که در الگوریتمها و انتظارات نسلی رقم میخورد. نسل زد (متولدین ۱۹۹۷-۲۰۱۲) و نسل آلفا (متولدین پس از ۲۰۱۲) که امروز وارد بازار کار، سرمایهگذاری و مصرف میشوند، نگرشی بنیادین متفاوتی به تأمین مالی بخش کشاورزی دارند. آنها به دنبال همنوایی ساختاری (Structural Coupling) میان نظام بانکی، فناوری و بوممحوری هستند؛ مفهومی که در آن سرمایه لزوماً از مسیر قرضدهی سنتی عبور نمیکند.
در پاسخ، نظام تأمین مالی کشاورزی آلمان تا سال ۲۰۲۶ دستخوش نهانکارکردی (Latent Function) شده است: نهادههای مالی معمول (وام، یارانه) اکنون کارکرد پنهانی مانند تأمین «اعتبار کربن» و «امنیت زیستی زنجیره غذایی» را نیز بر عهده دارند.
نسل زد که به شفافیت الگوریتمی عادت دارد، ممکن است از بانکها، بانک کشاورزی و صندوقهای سرمایهگذاری کشاورزی بخواهد تا دادههای ردپای اکولوژیک هر هکتار را لحظهای در دسترس قرار دهند. نسل آلفا نیز که در فضای «توکنیزه کردن داراییهای فیزیکی» رشد کرده، به سوی مالیتزدایی (Demonetization) تمایل دارد؛ به این معنا که ارزش یک مزرعه را نه در پول، که در شاخصهایی چون سلامت خاک، ذخیره آب و تنوع زیستی تعریف میکند.
از این رو، نظام اعتباری آلمان سازوکارهای «وامهای سبز امضا شده با کلیدهای رمزنگاری» و «بازارهای پیشخرید محصول توسط مدارس دیجیتال» را توسعه داده است. ممکن است نسل جدید نپرسد «چقدر سود میدهد؟»، بلکه میپرسد «این مزرعه چه مقدار کربن جذب میکند و چه اپلیکیشنی مصرفکننده را به زنجیره ارزش متصل میکند؟» موفقیت کشاورزی آلمان در دهه آینده به توانایی آن در هماهنگسازی سه ضلع دانش مالی، هوش مصنوعی و زبان ارزشی این دو نسل وابسته است.
از آن سوی جهان که بازگردیم و نگاهی به میهن عزیزمان افکنیم، خرداد ماه یادآور تاسیس نهاد معتبر وخوشنام بانک کشاورزی است که از سال ۱۳۱۲ تا کنون بر تارک سپهر اقتصاد کشوردرخشیده است وافتخار خدمت به سفره ایرانی را همواره بر جبین داشته ومباهاتش در تحکیم پایه های امنیت غذایی کشور به عنوان مولفه اصلی وبنیادین امنیت ملی کشور است.
امید است با تجهیزو تقویت یگانه نهاد مالی تخصصی تامین مالی کشور،زمینه حفظ سفره مردم سربلند کشورمان بیش از پیش فراهم گردد.
