مهندس ابوالحسن خلیلی، از فعالان صنعت غذا، در یادداشتی به بررسی جایگاه نمایشگاه ایران آگروفود پرداخته و ضمن اشاره به نقش مهم این رویداد در گردهمآوردن فعالان صنعت غذا، از چالشهایی مانند زیرساختهای فرسوده، دشواری دسترسی، ضعف رویدادهای تخصصی و نبود نظام آماری شفاف سخن گفته است؛ چالشهایی که به باور او در صورت رفع میتوانند ایران آگروفود را به رویدادی اثرگذارتر در توسعه تجارت و صادرات صنایع غذایی کشور تبدیل کنند.
در کنار تمامی نقاط قوت، ایران اگروفود با مجموعهای از چالشهای زیرساختی نیز مواجه است که باید مورد توجه قرار گیرد.
موقعیت نمایشگاه
محل دائمی نمایشگاههای بینالمللی تهران در یکی از پرترددترین نقاط پایتخت قرار گرفته است. در زمان برگزاری نمایشگاههای بزرگ، ترافیک سنگین و دشواری دسترسی به یکی از مشکلات اصلی بازدیدکنندگان و غرفهداران تبدیل میشود.
فرسودگی بخشی از زیرساختها
برخی از سالنهای نمایشگاه قدمت بالایی دارند و از نظر امکانات فنی، نورپردازی، طراحی و خدمات جانبی نیازمند نوسازی هستند.
تهویه و گردش هوا
در برخی سالنها، به ویژه در ساعات پرتردد، کیفیت تهویه و گردش هوا با استانداردهای نمایشگاههای مدرن فاصله دارد و بر کیفیت حضور بازدیدکنندگان اثر میگذارد.
عدم یکپارچگی سالنها
پراکندگی گروههای کالایی در بخشهای مختلف نمایشگاه موجب میشود بازدیدکنندگان زمان قابل توجهی را صرف جابهجایی میان سالنها کنند.
ضعف رویدادهای جانبی
در بسیاری از نمایشگاههای مطرح جهان، کنفرانسها، پنلهای تخصصی، نشستهای B2B و ارائههای علمی بخشی از ارزش اصلی رویداد را تشکیل میدهند. در ایران نیز تلاشهایی در این زمینه انجام شده، اما هنوز فاصله محسوسی با استانداردهای جهانی وجود دارد و استقبال شرکتکنندگان نیز محدود است.
نبود نظام آماری پیشرفته
یکی از ضعفهای مهم، نبود نظام جامع و شفاف برای ثبت و تحلیل دادههای بازدیدکنندگان است. در بسیاری از نمایشگاههای معتبر جهان، اطلاعات دقیقی درباره نوع بازدیدکنندگان، حوزه فعالیت، کشور مبدأ و میزان اثربخشی نمایشگاه منتشر میشود؛ موضوعی که میتواند به تصمیمگیری بهتر برگزارکنندگان و شرکتکنندگان کمک کند.
محدودیت پارکینگ
کمبود ظرفیت پارکینگ در روزهای اوج نمایشگاه همچنان یکی از مشکلات تکرارشونده این رویداد است.
مزیتی که کمتر درباره آن صحبت میشود
در کنار تمامی این چالشها، نمایشگاه بینالمللی تهران یک ویژگی منحصربهفرد دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
فضای سبز گسترده و کمنظیر مجموعه، آن را از بسیاری از مراکز نمایشگاهی جهان متمایز میکند. این فضای طبیعی علاوه بر ایجاد محیطی دلپذیرتر برای بازدیدکنندگان، امکان تعاملات غیررسمی، استراحت و شبکهسازی را نیز فراهم میآورد.
در روزگاری که بسیاری از مراکز نمایشگاهی جهان به مجموعههایی صرفاً بتنی و صنعتی تبدیل شدهاند، این ویژگی میتواند به یکی از مزیتهای رقابتی نمایشگاه تهران تبدیل شود.
جمعبندی
ایران اگروفود نه آنوگا است و نه گلفود؛ اما در شرایطی کاملاً متفاوت از آنها فعالیت میکند. قضاوت درباره موفقیت یا ناکامی این نمایشگاه تنها بر اساس تعداد غرفهها یا بازدیدکنندگان، تصویری ناقص ارائه خواهد داد.
واقعیت این است که ایران اگروفود در سالهایی توانسته به حیات خود ادامه دهد که صنعت کشور با تحریم، محدودیتهای مالی، نوسانات اقتصادی و تنشهای منطقهای مواجه بوده است. در عین حال، این نمایشگاه برای رسیدن به جایگاه یک رویداد تراز منطقهای، نیازمند نوسازی زیرساختها، تقویت رویدادهای تخصصی، توسعه نظام آماری، بهبود دسترسی و ارتقای تجربه بازدیدکنندگان است.
شاید پرسش اصلی این نباشد که ایران اگروفود چند غرفه یا چند بازدیدکننده دارد. پرسش اصلی آن است که این نمایشگاه تا چه اندازه میتواند ظرفیتهای صنعت غذای ایران را به فرصتهای واقعی تجاری، صادراتی و سرمایهگذاری تبدیل کند. پاسخ به این پرسش، آینده ایران اگروفود را رقم خواهد زد.
